Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Eχουν μπαζώσει βασιλικό τάφο από το 2002, που ανατρέπει την ιστορία! Βίντεο!



Ένα βίντεο ντοκουμέντο από ανασκαφές στην αρχαία Πελλάνα...

βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας μέσα από το notospress.gr. Ισως τελικά να έλυνε το «γρίφο» από πού...


έλκουν την καταγωγή τους οι αρχαίοι Σπαρτιάτες καθώς επίσης να διαλευκάνει και τα πιο σκοτεινά σημεία στην Ιστορία της Ομηρικής...


Σ’ αυτό αμοντάριστο υλικό των δύων λεπτών, που είναι από την ξενάγηση της σχολής των Δοκίμων Έφεδρων Αξιωματικών του Κ.Ε.Ε.Μ, 10 χρόνια πριν, είναι η μοναδική απόδειξη οπτικού και ακουστικού στοιχείου που έχουμε στη διάθεσή μας μέχρι σήμερα, η οποία μαρτυρεί την ύπαρξη ενός μεγαλοπρεπέστατου μνημείου που μάλλον χάθηκε άδικα και ανεξήγητα. Οποιαδήποτε άλλη πηγή, πληροφορία ή ίχνος υλικού σχετικά μ’ αυτό το θέμα, δυστυχώς, καταστράφηκε και θάφτηκε για πάντα μαζί με τον μνημείο.
Λίγο πριν την συνταξιοδότηση του διακεκριμένου επιστήμονα κ. Θεόδωρου Σπυρόπουλου, επίτιμου εφόρου αρχαιοτήτων και διευθυντή των ανασκαφών στην Πελλάνα, είχε γίνει, από τον ίδιο, μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη στο χωριό Πελλάνα Λακωνίας το Μάιο του 2002. Ο κ Σπυρόπουλος είχε αρχίσει τις ανασκαφές σ’ έναν αρκετά καλοδιατηρημένο Βασιλικό Τάφο δίπλα από τους άλλους που είχε βρει πριν από 22 χρόνια στη θέση «Πελεκυτή» στην ανατολική πλευρά του Μυκηναϊκού νεκροταφείου. Όταν όμως έφθασε στην είσοδο του τάφου, διαπίστωσε έκπληκτος πως αριστερά και δεξιά των τειχών του μεγάλου διαδρόμου υπήρχαν άλλοι δυο τεράστιοι τάφοι, οι οποίοι ήταν προφανώς ασύλητοι διότι καλύπτονταν από τις πλάκες που τους είχαν κτίσει.


Από δω και μπρος το μυστήριο περιπλέκεται. Για αδιευκρίνιστους λόγους και χωρίς να ενημερωθεί ο κ. Σπυρόπουλος, ο υπεύθυνος ανασκαφέας, διαπράχθηκε ένα πρωτοφανές έγκλημα που όμοιό του δεν έχει καταγραφεί πουθενά στα χρονικά της αρχαιολογίας. Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (Κ.Α.Σ.) σε συνεργασία με την Ε΄ Εφορία Κλασικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων Σπάρτης (Ε΄ ΕΚΠΑ) μπάζωσαν με 200 τόνους ακατέργαστο νταμαρίσιο χαλίκι (αντί για ποταμίσια άμμο όπως προβλεπόταν) τον μεγαλειώδη αυτόν Τάφο. Η καταστροφή του είναι προφανής. Οι άγρυπνοι φρουροί κάτοικοι της Πελλάνας φύλαγαν το μνημείο των προγόνων τους με νύχια και με δόντια μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των τυμβωρύχων που καραδοκούσαν. Όταν τα μέτρα επιφυλακής χαλάρωσαν άδραξαν αμέσως την ευκαιρία για να επισπεύσουν το απαράδεκτο και ανεξήγητο μέχρι σήμερα, έργο τους.

Οι τότε υπεύθυνοι την ταφής για να τελειώνουν μια ώρα νωρίτερα από την «εργασία» τους, πριν τους αντιληφθεί το εξοργισμένο στη συνέχεια πλήθος, προφανώς κατά παράβαση οδηγιών της Διεύθυνσης Αναστηλώσεως Αρχαίων Μνημείων δεν δίστασαν ακόμη και ν’ ανεβάσουν τα βαριά σκαπτικά οχήματά τους (μπουλντόζες και φορτηγά) πάνω στο ήδη γεμάτο με ρηγματώσεις τάφο. Αυτό θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα, την κατάρρευση της οροφής του θολωτού θαλάμου του Βασιλικού Τάφου από το υπερβολικό βάρος και την πρόκληση ανεπανόρθωτων ζημιών στο επιβλητικό αυτό μνημείο. Αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ.


Πάρα πολλά είναι τα ερωτηματικά σήμερα που στοιχειώνουν τις πληγωμένες ψυχές αυτών των ανθρώπων, όπου βύθισε όχι μόνο το χωριό τους, αλλά ολόκληρο το Δήμο Πελλάνας στο «πένθος» και στην απόγνωση:


ΓΙΑΤΙ το Υπουργείο Πολιτισμού επέτρεψε αυτή την καταστροφή;… ΓΙΑΤΙ κρύβονται;… Μήπως επειδή θ’ άλλαζε άρδην η Ελληνική μας Ιστορία;… ΓΙΑΤΙ φοβούνται;… Μήπως επειδή θα έριχνε χίλια χρόνια επιπλέον άπλετο φως στην Ιστορία της αρχαίας Σπάρτης;… ΓΙΑΤΙ δεν υπάρχει κάποιος υπεύθυνος να λογοδοτήσει για αυτές τις ακατανόητες πράξεις;… ΓΙΑΤΙ δεν μιλάει κανείς;… ΓΙΑΤΙ;… Ο Τάφος βυθίστηκε και πάλι στο σκοτάδι. Όμως στο φως της ημέρας πρέπει να δοθούν απαντήσεις


Όσο θα εξακολουθεί η Πολιτεία να επιτρέπει την καταστροφή των μνημείων των αρχαίων ημών προγόνων, τόσο εμείς οι Πελλανιώτες θ’ αντιστεκόμαστε κόντρα στο κατεστημένο, φυλάσσοντας ως «Θερμοπύλες» την ίδια ανεκτίμητη πολιτιστική μας κληρονομιά που μας την παρέδωσαν ανεξίτηλη οι πατέρες μας στο πέρασμα των αιώνων.



Πηγή:notospress.gr
http://periergaa.blogspot.com

Πηγή: http://www.awakengr.com/2013/01/e-2002.html#ixzz2PFKj2VHm
Under Creative Commons License: Attribution Share Alike

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Επιτέλους malakes!



Βαρέθηκα να σας ακούω όλους να «κλαίτε» την μοίρα σας λες και όλα τα δεινά έπεσαν επάνω σας ενώ εσείς είστε άμοιροι ευθυνών. Λίγη κοινή λογική να κατείχατε θα καταλαβαίνατε ότι αιτία των δεινών σας (μας) είστε (είμαστε) οι ίδιοι. Δεν λέω κάτι καινούριο, το ’χουν ξαναπεί κι άλλοι. Επιτέλους πονέστε λίγο τον εγκέφαλό σας. Σας παραχωρήθηκε δωρεάν!



Σας παραμυθιάζουν αυτοί οι μισάνθρωποι «έξυπνοι» που μας κυβερνούν και μας εξουσιάζουν λέγοντας για παράδειγμα ότι έχουμε Δημοκρατία! Βρέ μ@λ... Πότε συμμετείχατε σε λήψη αποφάσεων που αφορούν την ζωή σας, την ζωή των παιδιών σας το μέλλον σας;;;;;;;;;; Σας έπεισαν ότι ψήφος μια φορά στα τέσσερα χρόνια λέγεται Δημοκρατία!! Αν το λέγατε αυτό σε έναν Αθηναίο του 5ου αι. θα σας έσπαγε στο ξύλο! Με μια ψήφο κάθε τέσσερα χρόνια εξουσιοδοτείτε εν λευκώ να σας γ@μ... Χωρίς να μπορείτε να αντιδράσετε!!! Ποια δικλείδα σας προσφέρει η Δημοκρατία τους ώστε να τους καθαιρέσετε σε περίπτωση αναντιστοιχίας λόγων και πράξεων; Πάμε σαν πρόβατα και ψηφίζουμε (άκουσον άκουσον) αυτούς που έχουν ήδη επιλέξει οι «αρχηγοί» -στις λίστες των κομμάτων- και οι καναλάρχες. Αυτούς που ήδη έχουν «δώσει» για να πάρουν την «εξουσία» και μετά ξεπληρώνουν τα «γραμμάτια» στις πλάτες σας.
Βρέ μ@λ.. Δεν νοείται Δημοκρατία με εκλογές!!!! Οι εκλογές είναι η πλέον αντιδημοκρατική διαδικασία. Οι εκλογές έχουν προβλέψιμα και «διαμορφώσιμα» αποτελέσματα. Όταν γνωρίζεις ποιος θα εκλεγεί, ξέρεις ποιον πρέπει να διαφθείρεις. Όταν θέλεις να προωθήσεις τα συμφέροντά σου, τότε προωθείς τον υπάλληλό σου στην εξουσία! Όταν είσαι διεφθαρμένος η «Δημοκρατία» τους σου προσφέρει πεδίον δράσης λαμπρόν, γίνεσαι επαγγελματίας πολιτικός!
Όταν δεν γνωρίζεις ποιος θα κυβερνήσει δεν ξέρεις ποιόν να διαφθείρεις και, εκ των πραγμάτων, δεν μπορείς να τους διαφθείρεις όλους. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την κλήρωση! Κλήρωση είναι η Δημοκρατία! Η κλήρωση δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους. Η κλήρωση αποτρέπει την διαφθορά και αναγκάζει όλους να συμμετέχουν, να γνωρίζουν και κυρίως να γίνουν ΠΟΛΙΤΕΣ! Έτσι δούλευε η μοναδική αυθεντική Δημοκρατία του πλανήτη. Ουέ κι αν ιδιωτεύεις την γ@μ...
Όταν ο κληρωτός είναι ανίκανος ή διαφθαρεί τότε τον καθαιρείς την επομένη! Αιρετόν είναι η Δημοκρατία! Κληρώνεις τον επόμενο! Δεν περιμένεις σαν μ@λ τέσσερα χρόνια! Εσύ –ναι εσύ- επικυρώνεις νόμους! Εσύ αποφασίζεις για ΟΛΑ! Για πόλεμο, για ειρήνη, για μνημόνιο, για κρίση και όχι ο τραπεζίτης Στουρνάρας όχι ο Bildeberg Σαμαράς, Παπανδρέου, Καραμανλής κ.α. Ρε μ@λ.. Είναι Δημοκρατία να σε κυβερ-νάνε τα ίδια πρόσωπα 200 χρόνια;;;
Στην Δημοκρατία βρε μαλάκες όλοι οι ΠΟΛΙΤΕΣ είναι ΙΣΟΙ. Όχι μόνο απέναντι στο ΝΟΜΟ αλλά και μεταξύ τους, και αυτό έχει διαμορφωθεί και εντυπωθεί βαθιά τόσο στον τρόπο ζωής και συνείδησης που τους είναι αδιανόητο ότι μπορεί να υπάρξει πιο «ΙΣΟΣ» από τους ΙΣΟΥΣ. Σε μια κοινωνία ΙΣΩΝ δεν δύναται να υπάρξει Καπιταλισμός! Δεν δύναται να υπάρξει εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όχι γιατί κάποιοι δεν θα το ήθελαν, αλλά γιατί οι άλλοι δεν θα τους το επέτρεπαν! Γι’ αυτό ρε μαλάκες ο ανθρωποκεντρισμός εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ψυχή και την νόηση του Έλληνα! Εκμετάλευση υπάρχει όπου υπάρχουν αφεντικά και δούλοι! Αυτός ο ανθρωποκεντρισμός εκφράστηκε με την καταπληκτική ρήση «Πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος». Γι ‘αυτό ρε μ@λ οι Αθηναίοι είχαν καταργήσει την βασιλεία ήδη από τον 11ο αιώνα π.Χ.! (Κόδρος 1089-1068 π.Χ ή ο γιός του ο Μέδων κατ’ άλλους, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αθήνας). Όχι ότι έγινε αμέσως η Δημοκρατία αλλά αυτή ήδη είχε αρχίσει να σμιλεύεται μέσα τους και να σχηματίζεται στην εποχή του Σόλωνα που εμπνεύστηκε το αδιανόητο για τα παγκόσμια δεδομένα ακόμη και πολλούς αιώνες μετά! Την ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ!
Στην Δημοκρατία δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν εταιρείες! Για τον απλούστατο λόγω ότι ένας ΠΟΛΙΤΗΣ δεν μπορεί να είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης από έναν άλλο ΠΟΛΙΤΗ. ΌΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ. Ακόμα και στα πλαίσια μιας οικονομικής φύσεως «συνεργασίας» ο ΠΟΛΙΤΗΣ δεν δύναται να δέχεται εντολές, να αξιολογείται για την απόδοσή του ή πόσο μάλλον να εναποθέτει το μέλλον του και την επιβίωσή του στα χέρια κάποιου άλλου «ΠΟΛΙΤΗ» που ονομάζεται εργοδότης διευθυντής ή όπως αλλιώς θέλετε! Αυτό το κάνουν μόνον οι δούλοι. Αυτό είστε ρε μαλάκες! Αυτό είμαστε! ΔΟΥΛΟΙ!!
Πέρα από την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ακόμη και η ελληνική γλώσσα τρέφει μια απέχθεια προς την λέξη εταιρία!
«…Το επίθετο εταιρικός, σημαίνει και κάτι που σχετίζεται με τις εταίρες, τις πόρνες πολυτελείας, το δε ουσιαστικό εταιρισμός προερχόμενο από το ρήμα εταιρίζω σημαίνει αποκλειστικά πλέον την άσκηση της πορνείας
Θέμος Γκουλιώνης ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΥΤΗ Η ΑΓΝΩΣΤΗ εκδόσεις ΑΡΜΟΣ σελ. 32
Ξυπνήστε επιτέλους ΜΑΛΑΚΕΣ ζούμε σε έναν κόσμο που έφτιαξαν κάποιοι για να δουλεύουμε εμείς (οι μ@λ) και αυτοί να ζούν άεργοι στην πολυτέλεια!!! Βγείτε από το Σπήλαιο …θα συνηθίσετε το φως.
Και που ’στε μαλάκες, τα αδέλφια μας στην Κύπρο μας έχουν ανάγκη!!!

ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΝ ΒΡΑΣΜΩ

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Sonderweg, ή αλλιώς η γερμανική ιδιαιτερότητα



Του Μάκη Ανδρονόπουλου*
 «Η ιστορία των Γερμανών είναι μια ιστορία των άκρων.
Έχει τα πάντα εκτός από τη μεσότητα και εδώ και χίλια χρόνια
οι Γερμανοί έχουν ζήσει τα πάντα εκτός από την κανονικότητα…
Το μόνο κανονικό στοιχείο της γερμανικής ιστορίας είναι οι βίαιες μεταβολές»

A.J.P. Taylor “The Course of German History”
Η γερμανική επιπολαιότητα στην διαχείριση της επίλυσης της κυπριακής κρίσης, η οποία συνίσταται στην αντισυστημική ιδέα του κουρέματος των καταθέσεων στην Κύπρο, πυροδότησε πρώτον, την αμφισβήτηση του πυρήνα του καπιταλιστικού συστήματος που είναι η Εμπιστοσύνη των καταθετών και δεύτερον, επιτέθηκε σε ρωσικά κεφάλαια ενεργοποιώντας γεωπολιτικά σύνδρομα. Φαίνεται λοιπόν ότι η Γερμανία ως γεωοικονομική δύναμη δεν έχει αποβάλει το σύνδρομο που την κατατρέχει στην ιστορία της, το Sonderweg. Από το υπό έκδοση βιβλίο μου παραθέτω ένα απόσπασμα που αφορά σε αυτή την ιδιαιτερότητα.
Στην γερμανική ιστοριογραφία υπάρχει μια σχολή που υποστηρίζει ότι ο τρόπος που εξελίχθηκε η γερμανική ιστορία κατά τη διάρκεια των αιώνων οδηγούσε αναπόφευκτα στο φαινόμενο της ναζιστικής Γερμανίας. Πρόκειται για την αμφιλεγόμενη θεωρία του Sonderweg (ζόντερβεγκ) που στην κυριολεξία σημαίνει «ειδικό μονοπάτι». Η θεωρία του Sonderweg έχει συνδεθεί κυρίως με την έκρηξη του ρομαντισμού στα τέλη του 18ου αιώνα και την ανάδυση της γερμανικής ταυτότητας από το 1806 και μετά. Έχει προσλάβει κατά περιόδους διαφορετικές κατευθύνσεις, νοήματα και αποχρώσεις.
Πριν από το 1940 ο όρος είχε θετική χροιά, καθώς οι Γερμανοί υποστηρικτές της θεωρίας επιχειρούσαν να καταδείξουν τις γερμανικές αρετές και τα προτερήματα του γερμανικού λαού. Το Sonderweg χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει την γερμανική εξωτερική πολιτική και ιδεολογία πριν και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία χαρακτηρίζεται από μια προσπάθεια να βρει ένα «Τρίτο Δρόμο» για τον κόσμο, ανάμεσα στη «χυδαία» δυτική δημοκρατία και την ανατολική τσαρική απολυταρχία.
Στον αντίποδα, άλλοι ιστορικοί, Γερμανοί αλλά και Βρετανοί, είχαν μια αρνητική προσέγγιση στο Sonderweg, σύμφωνα με την οποία στα γερμανόφωνα εδάφη ακολουθήθηκε μια «μοναδική πορεία» στη μετάβαση από το καθεστώς της αριστοκρατίας στη δημοκρατία, μια πορεία που διαφέρει από εκείνη των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας.
Από το 1970 και μετά, οι υποστηρικτές της θεωρίας του Sonderweg εντοπίζουν στη νοοτροπία, τη δομή της κοινωνίας και στις θεσμικές εξελίξεις που ακολούθησε ο γερμανικός χώρος τη γερμανική ιδιαιτερότητα που οδήγησε στον χιτλερισμό και στον ακραίο αντισημιτισμό.
Με τη θεωρία του Sonderweg έχουν ασχοληθεί οι ιστορικοί και άλλοι επιστήμονες, όπως Ernst Fraenkel, Hans Rosenberg, George Mosse, Fritz Stern, Karl-Dietrich Bracher, Gerhard A. Ritter, Hans-Ulrich Wehler, Heinrich Αύγουστος Winkler, Helmut Plessner, Leonard Krieger, Kurt Sontheimer, John Maynard Keynes , Fritz Fischer, Wolfgang Mommsen.
Σύμφωνα με το Sonderweg, οι βασικές ιδιαιτερότητες του γερμανικού φαινομένου τους δύο προηγούμενους αιώνες εντοπίζονται: α) στην καθυστέρηση συγκρότησης κράτους-έθνους (1871) σε αντίθεση με τις ΗΠΑ ή τη Γαλλία. β) στις καταπιεστικές πρακτικές των κυβερνήσεων του Κάιζερ, που δεν επέτρεψαν στα κόμματα να χειραφετηθούν. γ) η γερμανική ήττα στον Α΄ ΠΠ κουρέλιασε την αυτοπεποίθηση του λαού, ο οποίος ζούσε πλέον με το άγχος να αποδείξει στην Ευρώπη ότι άξιζε. δ) η γερμανική πολιτική κουλτούρα ήταν συντηρητική. ε) οι Junkers, οι αριστοκράτες, μεγάλοι γαιοκτήμονες ανατολικά του Έλβα διατηρούσαν την πολιτική εξουσία τους, σε αντίθεση με τις χώρες που η εξουσία μεταβιβάστηκε στους βουλευτές. Έτσι, η συγκρότηση του γερμανικού έθνους-κράτους «με αίμα και σίδερο», όπως έλεγε ο Μπίσμαρκ, εδραίωσε μια μιλιταριστική αντίληψη του κράτους, που οδήγησε στην κατάρρευση της δημοκρατίας της Βαϊμάρης και στην άνοδο των Ναζί. στ) Η μπουρζουαζία και τα μεσαία στρώματα δεν επαναστάτησαν ποτέ έναντι των αριστοκρατών, παρέμειναν αδύναμα πολιτικά, με αποτέλεσμα να μην διαμορφωθεί ισχυρό μεταρρυθμιστικό ρεύμα. ζ) η γερμανική εμπειρία αποτελεί εν τέλει ένα μίγμα εκβιομηχάνισης, καπιταλισμού και κοινωνικο-οικονομικού εκμοντερνισμού από τη μια, με διατήρηση όμως των προβιομηχανικών δομών εξουσίας και θεσμών από την άλλη.
Η σύγχρονη εκδοχή του Sonderweg, λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ανάδυση του ραστιστικού ναζισμού ήταν αναπόφευκτη στο γερμανικό χώρο. Κι εκεί ακριβώς ξεκινάει ένα πολύ ενδιαφέρον debate.
Ο Christopher Browning στο βιβλίο του «Ordinary Men» το 1992, αντιτίθεται στη θεωρία ότι οι Ναζί κινητοποιήθηκαν από ένα παθογόνο αντισημιτισμό που χαρακτήριζε τον γερμανικό πολιτισμό για αιώνες. Αναλύοντας την κουλτούρα και την κοινωνική δομή των ειδικών μονάδων της αστυνομίας που έκαναν μαζικές εκκαθαρίσεις Εβραίων, πριν από τα στρατόπεδα του ολοκαυτώματος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές δεν είχαν ριζωμένο μέσα τους τον αντισημιτισμό, αλλά μάλλον έγιναν δολοφόνοι υπό την πίεση τη συστηματικής κατήχησης και εκπαίδευσης. Τη ζοφερή λειτουργία της Γκεστάπο και του «Λαϊκού Δικαστηρίου» μέσα στην ίδια τη Γερμανία από το 1940 μέχρι το τέλος του πολέμου παρουσιάζει σε ένα από τα πιο σκληρά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Hans Fallada στο βιβλίο του «Μόνος στο Βερολίνο». Η σκληρότητα που περιγράφει είναι αδιανόητη. Η βία, σωματική, διανοητική και ψυχική είναι ο τρόπος ζωής…
Κύριοι επικριτές της θεωρίας του Sonderweg  είναι δύο Βρετανοί μαρξιστές ιστορικοί, ο Geoff Eley και ο David Blackbourn, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει «κανονική» πορεία της κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής και ότι η εμπειρία της Γαλλίας και της Βρετανίας κατά τον 19ο αιώνα δεν ήταν ο κανόνας για την Ευρώπη. Επισημαίνουν ακόμη ότι και αν η φιλελεύθερη γερμανική μεσαία τάξη ήταν αδύναμη σε εθνικό πολιτικό επίπεδο, παρ ‘όλα αυτά κυριάρχησε στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή του 19ου αιώνα στη Γερμανία. Η αστικοποίηση (embourgeoisement) της γερμανικής κοινωνικής ζωής ήταν μεγαλύτερη από ότι στη Βρετανία και τη Γαλλία, όπου, κατά τη γνώμη των Eley και Blackbourn, ήταν πιο ευδιάκριτες οι αριστοκρατικές αξίες από ότι στη Γερμανία. Οι δύο ιστορικοί απέρριψαν την όλη έννοια του Sonderweg ως ελαττωματική κατασκευή, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για «ένα περίεργο μείγμα από ιδεαλιστική ανάλυση και χυδαίο υλισμό».
Πολλοί μελετητές έχουν αμφισβητήσει τα συμπεράσματα των Eley και Blackbourn, μεταξύ των οποίων οι Jürgen Kocka και Wolfgang Mommsen. Ο Kocka υποστήριξε ότι ενώ το Sonderweg δεν μπορεί να εξηγήσει επαρκώς τους λόγους της ανόδου του ναζιστικού κινήματος, εξηγεί την αποτυχία της δημοκρατικής δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Φαίνεται λοιπόν ότι στην τρέχουσα έρευνα το ζήτημα του Sonderweg περιορίζεται στην ατομική ανάπτυξη, έστω σε ένα τύπο Γερμανού που απαντάται συχνότερα.
Ο Μάκης Ανδρονόπουλος είναι δημοσιογράφος, αναρτά τις αναλύσεις του στο blog “extrapolation” και είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η Ελλάδα στο ντιβάνι – Διεργασίες ανατροπής γύρω από την ιστορία, τη γλώσσα και τα κοινωνικά στερεότυπα» (εκδ. Αλεξάνδρεια, 2011).


Read more: http://rizopoulospost.com/sonderweg-h-alliws-h-germanikh-idiaiterothta/#ixzz2O7LJy0I2
Follow us: @RizopoulosPost on Twitter | RizopoulosPost on Facebook

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012

Αρτέμης Σώρρας: Όλη η αλήθεια για τα 600 δις




Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More