Ήλθε, είδε και απήλθε!

Το θέατρο του παραλόγου εκτυλίχθηκε σήμερα στην Αθήνα. Ο υπεύθυνος της διάλυσης της Ελλάδος, η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ, ήρθε για να δώσει στήριξη στην -υπό διάλυση- κυβέρνηση Σαμαρά. Ήρθε επίσης στα πλαίσια της σύγχρονης γκαιμπελικής προπαγάνδας σε μια χρονική στιγμή όπου αναμένονται τα χειρότερα δημοσιονομικά μέτρα εναντίων των Ελλήνων από τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο. Στα πλαίσια αυτού του επικοινωνιακού show, η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να επισκιάσει τον κοινωνικό Αρμαγεδδών στον οποίο πρόκειται να ρίξει τους Έλληνες, με την "επιτυχία" της επίσκεψης Μέρκελ και την στήριξη σε αυτήν, από την Καγκελάριο. Και πιστέψτε με, αυτή η αισχρή παράσταση θα γίνει πιστευτή από αυτούς στους οποίους απευθύνεται. Και εννοώ αυτούς που κυρίως θα πληγούν, τους συνταξιούχους και τους μισθωτούς. Ειδικά οι συνταξιούχοι οι οποίοι είναι πρόθυμοι να πειστούν και να πιαστούν από οποιαδήποτε δικαιολογία η οποία θα εξασφαλίζει τις ρημαγμένες τους συντάξεις και αποτελούν το μεγαλύτερο πληθυσμιακό τμήμα της γερασμένης Ελλάδας.

Βεβαίως οι συμβολισμοί δεν λείπουν από την παράσταση αυτή. Οι δηλώσεις υποταγής από τον Έλληνα (;) πρωθυπουργό, η επιστράτευση 7000 αστυνομικών και η κήρυξη στρατιωτικού νόμου ο οποίος απαγορεύει την συνάθροιση στις περιοχές όπου θα βρεθεί ή θα περάσει το "αφεντικό" σε συνδυασμό με την ηγεμονική εμφάνιση της καγκελαρίου, παραπέμπουν εύκολα σε κατεχόμενη περιοχή, παραπέμπουν εύκολα σε ημέρες τρίτου Ράιχ!

Αυτό που επιβεβαιώνει τα παραπάνω είναι και η ημέρα. Σαν σήμερα, στις 9 Οκτωβρίου 1944, τρείς μόλις ημέρες πριν οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής εγκαταλείψουν την Ελλάδα, βομβάρδισαν την Αθήνα, αφήνοντας πίσω τους 6 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Ειρωνία; Σύμπτωση; Σχεδιασμός ή φάρσα;

Τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολα. Η Γερμανοί αποφάσισαν να στηρίξουν την καταρρέουσα κυβέρνηση Σαμαρά και να προλάβουν έτσι ανεπιθύμητες -γι αυτούς- καταστάσεις στην Ελλάδα. Το χειρότερο που θα μπορούσαν να περιμένουν είναι μια κυβέρνηση την όποια δεν θα ήλεγχαν τόσο, όπως για παράδειγμα μια κυβέρνηση Τσίπρα ο οποίος κλίνει προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ωστόσο –και σήμερα χάθηκε η ευκαιρία. Χάθηκε η ευκαιρία να ορθώσουμε το ανάστημά μας. Να σταθούμε στο ύψος μας σαν Έλληνες όχι αποκλειστικά λόγω καταγωγής αλλά κυρίως λόγω των διεθνών συγκυριών οι οποίες δίνουν φοβερά πλεονεκτήματα στην Ελλάδα η οποία κατέχει μια γεωστρατηγική θέση αυξανόμενης σημασίας. Η εξελίξεις στην Μέση Ανατολή, η διαμάχη μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Γερμανίας, οι πολύ καλές σχέσεις με την Ρωσία, η οποία βλέπει την Ελλάδα με πολύ ενδιαφέρον λόγω των όσων συμβαίνουν στην Συρία και της πιθανής απώλειας της εκεί ναυτικής της βάσης, η στενές πλέον σχέσεις με το Ισραήλ, λόγω ΑΟΖ και κοινών ερευνών για υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο, αλλά και χρησιμότητα της Ελλάδας για τα συμφέροντα της Κίνας, η οποία μας βλέπει σαν το εισιτήριό της στην ευρωπαϊκή αγορά, όλα αυτά μαζί καθιστούν την Ελλάδα έναν πολύ σοβαρό παίκτη στην παγκόσμια σκακιέρα, έναν ρόλο τον οποίο οι μαριονέτες της Μέρκελ, οι εξαρτημένοι, παγιδευμένοι στα δίχτυα της Έλληνες πολιτικοί αποποιούνται κάθε μέρα, πληρώνοντας το τίμημα οι Έλληνες!

Είναι δε τόσο εξαρτημένοι και παγιδευμένοι από τους Γερμανούς, οι οποίοι γνωρίζουν όλες τις παρανομίες τους, που προτιμούν να συμμετέχουν στην γενοκτονία που εξελίσσεται παρά να «κάψουν» το τομάρι τους! Το αντίθετο μάλιστα, μέρα με την ημέρα γίνονται όλο και πιο σκληροί ελπίζοντας πως με την βοήθεια του «αφεντικού» θα την βγάλουν «καθαρή» αφού ουσιαστικά θα ακυρώσουν κάθε τρόπο και κάθε διέξοδο για αντίδραση από τον λαό.

Στα πλαίσια αυτό κινήθηκαν και τα περισσότερα μεγάλα ΜΜΕ της Ελλάδος, τα οποία ελέγχονται από ανθρώπους οι οποίοι εν μέσω κρίσης βρίσκουν ευκαιρίες πλουτισμού και μαζί τους τα κρατικά μέσα τα οποία μας παρουσίασαν την σημερινή επιθεώρηση της κας Μέρκελ σαν την πιο ευτυχισμένη ημέρα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας! Την ώρα που οι Σαμαράς – Μέρκελ έκλειναν συμφωνίες με την επιχειρηματική «αφρόκρεμα» των δύο χωρών: τραπεζίτες, φαρμακοβιομήχανους, βιομήχανους κλπ. Ο πραγματικός κόσμος βομβαρδιζόταν από χημικά από τις δυνάμεις καταστολής της Νέας Τάξης Πραγμάτων και του 4^ου Ράιχ. Τις περισσότερες εικόνες αυτής της μάχης που εξελισσόταν στους δρόμους της Αθήνας τις είδαμε σε ξένα τηλεοπτικά δίκτυα!

Θα κλείσω με μία ευχή. Όπως στις 9 Οκτωβρίου του 1944 οι Γερμανοί βομβάρδισαν για τελευταία φορά την Αθήνα και έφυγαν, εύχομαι και η επίσκεψη της εκπροσώπου του 4^ου Ράιχ και της Νέας Τάξης Πραγμάτων στην πόλη μας ύστερα από 68 χρόνια, να είναι η αρχή του τέλους τους!

ΥΓ1: Φυσικά για τις Πολεμικές αποζημιώσεις και το Κατοχικό Δάνειο ούτε λέξη!

ΥΓ 2: Το περιοδικό Stern τις εκτιμά σε 370 δις ευρώ!

Read More

Απάντηση στο Γερμανικό υπουργείο των Εξωτερικών

Ευτυχώς δεν είναι οι Γερμανοί αυτοί που αποφασίζουν για τις πολεμικές αποζημιώσεις!

Το Γερμανικό υπουργείο των εξωτερικών σε χθεσινή του ανακοίνωση υπογράμμισε ότι οι πολεμικές αποζημιώσεις προς την Ελλάδα δεν αποτελούν πλέον υποχρέωση για την Γερμανία. Πως οι Γερμανοί αναγνωρίζουν τις ευθύνες τους για τις βαρβαρότητες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά στα πλαίσια της επί δεκαετιών συνεργασίας των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τίθεται πλέον ζήτημα πολεμικών αποζημιώσεων.

Αυτή είναι σαφέστατα μια δήλωση μέσα στα ηγεμονικά πλαίσια που κινείται η Γερμανία. Είναι μια δήλωση έπαρσης, μια ύβρις όπως θα λέγαμε πιο σωστά. Και η ύβρις πάντα τιμωρείται.

Ευτυχώς λοιπόν για όλους εμάς η Γερμανία δεν είναι η αρμόδια για να αποφασίσει για την τύχη των πολεμικών αποζημιώσεων.

Εάν για οποιοδήποτε λόγο αρνείται να αποζημιώσει την Ελλάδα (η οποία είναι η μόνη χώρα η οποία δεν αποζημιώθηκε από τους Γερμανούς) τότε αρμόδια είναι τα διεθνή δικαστήρια καθώς οι πολεμικές αποζημιώσεις έχουν καθοριστεί με ακρίβεια τόσο από την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων το 1946 όσο και από την Συνθήκη του Λονδίνου το 1953 (27 Φεβρουαρίου).

Και αν την στιγμή αυτή το 4^ο Ράιχ ελέγχει τις δικαστικές αποφάσεις, αυτό δεν θα συμβαίνει για πάντα! Και οι τόκοι θα ανεβάζουν το ποσό! 

Να θυμίσουμε ότι οι πολεμικές αποζημιώσεις δεν παραγράφονται!

Και είναι πολύ πιθανό η σημερινή ηγεσία της Γερμανίας, όταν θα αποδοθούν οι αποζημιώσεις, να βρίσκεται στην φυλακή για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και την μεγάλη γενοκτονία των Ελλήνων (αλλά και των Ισπανών, Πορτογάλων, Ιρλανδών και κατά πάσα πιθανότητα των Γερμανών) η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη.

Και βέβαια η άρνηση των Γερμανών να «τιμήσουν» τις υπογραφές τους δίνει το αντίστοιχο δικαίωμα στους Έλληνες να μην «τιμήσουν» τις δικές τους (βλ. Δανειακή Σύμβαση).

Να θυμίσουμε ότι το 2010 η Γερμανία αποζημίωσε την Γαλλία και το Βέλγιο για τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο!

Πόσες δεκαετίες πέρασαν «φίλοι» και «σύμμαχοι» Γερμανοί;

Όσο για την Ελλάδα, αυτή απαίτησε τις αποζημιώσεις διαδοχικά το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987, και το 1995 (μετά την ένωση των δύο Γερμανιών).

Το κουτόχορτο λοιπόν «φίλοι» του 4^ου Ράιχ κρατήστε το για …τον Γερμανό φορολογούμενο!

πηγή: http://greeceandworld.blogspot.com/2012/04/reply-to-german-foreign-office.html

Read More

Επιτέλους πότε οι σφαγείς πληρώνουν;

Στις 3 Φεβρουαρίου το διεθνές δικαστήριο της Χάγης απεφάνθη σχετικά με τις αποζημιώσεις των θυμάτων της γερμανικής θηριωδίας στο Δίστομο.

Τάχθηκε υπέρ των θέσεων της Γερμανίας, η οποία προσέφυγε κατά της απόφασης ιταλικού δικαστηρίου, το οποίο παραχώρησε περιουσία του γερμανικού δημοσίου στην Ιταλία, στα θύματα της γερμανικής θηριωδίας του Διστόμου, ως αποζημίωση.

Η απόφαση ήταν αναμενόμενη. Κανείς δεν τρέφει αυταπάτες πως το δικαστήριο θα καταδίκαζε τα "αφεντικά" της Ευρώπης. Απόφαση που επιβεβαιώνει των κανόνα. Δίκαιο είναι το δίκαιο του ισχυρού και στην προκειμένη περίπτωση της Γερμανίας.

Ωστόσο πολλά ρητορικά, ίσως, ερωτήματα ξεπηδούν από αυτήν την ιστορία:

1.       πότε επιτέλους ο ρόλος και η συνείδηση του δικαστή θα υπερισχύσει των συμφερόντων των ισχυρών;

2.       δημιουργεί ή όχι η ατιμωρησία πρόσφορο έδαφος για νέες τραγωδίες;

3.       ενδυναμώνει η αποδυναμώνει τον ρόλο του συγκεκριμένου δικαστηρίου η απόφαση αυτή;

4.       και επιτέλους πότε οι σφαγείς τιμωρούνται;

Όπως και να 'χει χάθηκε μια μάχη, ο πόλεμος όμως συνεχίζεται.

Read More

Αλμπρεχτ Ριτσλ: Η Γερμανία πρέπει να σώσει την Ελλάδα και να της δώσει την ευκαιρία για μια νέα αρχή

http://www.zoomnews.gr/

Την ανάγκη το Βερολίνο να βοηθήσει την Ελλάδα επισημαίνει ο γερμανός ιστορικός της Οικονομίας στο LSE Αλμπρεχτ Ριτσλ σε συνέντευξη του στο Spiegel. «Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους” δηλώνει. “ Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα πρέπει να τις βοηθήσουν οι κυβερνήσεις. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή».

Αναφέρθηκε και στις χρεοκοπίες της Γερμανίας για τις οποίες είπε ότι δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει σήμερα η Ευρώπη για την Ελλάδα. Υποστήριξε μάλιστα ότι η Γερμανία δεν πτώχευσε μόνο δύο φορές κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, αλλά «τουλάχιστον τρεις». Η τρίτη ήταν το 1990. «Ο τότε καγκελάριος Χέλμουτ Κολ αρνήθηκε να εφαρμόσει τη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953” δήλωσε. “ Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία, όμως, δεν μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δανεια, ούτε αποζημιώσεις κατοχής. Κήρυξε μιαν οιονεί στάση πληρωμών. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως “Διδασκάλου της Ευρώπης” την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α’ αλλά και κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους να ζητήσουν τεράστιες πολεμικές αποζημιώσεις. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς σήμερα…» Ειδικότερα, μετά τη γερμανική συνθηκολόγηση του 1945 «οι ΗΠΑ φρόντισαν να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών. Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες…».
Ο καθηγητής Ριτσλ υπολογίζει ότι τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 1930 ισοδυναμούν με το κόστος της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008. «Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά» τονίζει. “Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας».

Για την Ελλάδα εκτιμά ότι μπορεί να γίνει η αφορμή για να μεταδοθεί η κρίση στην υπόλοιπη Ευρώπη, κάτι που θεωρεί καταστροφικό. «Οποιος δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη του είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος” τονίζει. “Τώρα εκείνο που θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο” και εκτιμά ότι τα περισσότερα πρέπει να τα πληρώσει η Γερμανία. «Η Γερμανία στον 20ο αιώνα ξεκίνησε δυο πολέμους. Τον δεύτερο τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι αντίπαλοί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες που παρακολουθούν τα εχθρικά γι’ αυτούς άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ. Αν αναβιώσουν τις παλιές διεκδικήσεις, μπορεί να ακολουθήσουν κι άλλοι… Θα έπρεπε να εξυγιάνουμε με προθυμία την Ελλάδα με τα λεφτά μας… Αν παίξουμε το παιχνίδι των ΜΜΕ, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς».

http://www.zoomnews.gr/%CE%B1%CE%BB%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%87%CF%84-%CF%81%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%BB-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%8E/

Read More